Sanda Dewdu

ගේ කුරුල්ලෝ සහ වී කුරුල්ලෝ                           -   ආරියවංශ රණවීර අතින් දෙන කරල් තුඩ ගා        බුදින්න           නේ බිතක්කන ඉඳන් නෙත් වට      යොමන්න       නේ උදේ හවස්කර ගෙයි වට           ලගින්න          නේ තොපට ලොව පටුයි පොඩි ගේ  කුරුල්ල        නේ රුවට රුව සමයි තෙපි වී        කුරුල්ලන         නේ අවට නුඹ ගැබේ සිට සිරි         බලන්න            නේ බිමට ඉද්ද සේ බැස හැල්         නෙලන්න          නේ ගැහැට කැට පහර විඳ දිවි       ගෙවන්න          නේ එකට පොදිය එක මල් රෑනක              සිරි          ය හ...

  දෑත් අල්ලන්  ඇවිද නොගියත්  අන් පෙම්වතුන් සේ.. මා ද නොදැනම මගේ හදවත සොරා ගෙන නුඹම රහසේ පැතූ පැතුමන්  බිඳ දමා නුඹ ගියත්  විලසේ කෙසේ අමතක  කරන්න ද අද නුඹෙන් ලද  පළමු පෙම මා..

            පිපුණ සකුරා වැටෙන හැමවිට            නුඹව සිහිවී                හඬයි නෙතුයුග පූජියාමා කන්ද  තරමට පැතූ පැතුමන් බිඳුණි එක විට නිතර මිදොරිය දකින හැම විට නුඹගෙ සෙවනැලි මැවෙයි පසුපස..

  පියෙකුගේ විලාපය.. කසී සළු පළි ගත දරන්නට අඬගසයි සුව මන්දිරේකට නොයන් කීවත් කෙසේ නවතනු රාජ අණ මට විසල් වූ විට  ගියා පමණකි නැතිය යලි ඈ ආවෙ මගෙ පොඩි පැල්කොටේ වෙත ගියේ මැදුරට අරන් පොඩි දුව බිත්ති වටකොට ඉදිකෙරූ ලොකු විසල් මැදුරකි දෙනත එදිරිව උඩුකයත් ඇගෙ අඩක් නිරුවත් වෙලයි තිබුනේ අහෝ අකලට වෙලා දෙනෙතම වසා දෑතින් අහක් කරගෙන මුවින් ඒ රුව ඉබේටම මට හීල්ලූයේ ලොකු කෙලී සිතුවමක් වූවම අහක් වූවත් දෙනෙත් ඈ වෙත  හීන් කඳුලක් නෙතින් වෑහුන සේද සළු නැති ඇගේ පියයුරු  සිත්තමක් වී තියෙයි නෙත්කොන ඉබේටම රළු දෙඅත උදුරා පොඩි දුවගෙ නෙත් වසන් කළ මම හේතුවක් නැති අහේතුවකට ඇයව දෙන් නෑ  සිතුවමක් වෙත පෑගිලා ගිය ලොක්කිගේ විලි වසා දැමුමට නොහැකි වූ කළ බේරගන්නට පොඩි කෙලීවත් අරන් ආවත් මැදුරෙ කොනකට සුර ලොවක් ඇය හට තනන්නට බාර  දුන්මුත් විසල් ලෝකෙට ඇයත් දැන් නිරුවතින් විකිනෙන සිත්තමක් විතරක්ය මැදුරක...

        ජීවිතේ කවියක්                     උනේ  පුත     සුවපහසු ඇති                     තැන් වලයි..     මීවිතේ ලෙස                    හැඳින්වූවත්     අනෝරා දුක්                                                                     මහ ගොඩයි...     මාවතේ යන මිනිස් ජීවිත    සෙව්වෙ කදුලක රසයමයි..   පා වෙතේ සී මැදුරු තුළ උන්        අපේ ජීවිත උන් ළඟයි...                                                               ...

  වසන්තය අරන්...

  තාත්තා ❤️❤️ නොවුනත් කිරට රතු ⁣ ලේ බිංදු  සෙනෙහස තිබේ පපුතුර උතුරන්න වැටි වැටි නැගිටින්න  නිරතුරු මඟ පෙන් වූ සවිය නුඹයි, මා.. ලොව හැඩ කරන...